Кожная пятніца – роднае, сваё

Калі гаворка заходзіць пра беларускую музыку, на розум часцей за ўсё прыходзяць народныя напевы ці сучасныя эстрадныя хіты. Аднак за кожным гукам, здольным па-сапраўднаму крануць душу, стаяць імёны прафесіяналаў, якія стваралі яе з акадэмічным майстэрствам і глыбокай любоўю да роднай зямлі. Адно з такіх імёнаў — Генрых Матусавіч Вагнер (2 ліпеня 1930–2000).

Кампазітар, педагог, народны артыст Беларусі, Вагнер прысвяціў жыццё таму, каб беларуская музыка ўпэўнена гучала на вялікіх сцэнах. Цэнтральнае месца ў яго спадчыне займаюць творы буйной формы, шмат у чым ён стаў сапраўдным пачаткоўцам. «Раніца» – першая беларуская тэлеопера, сапраўдны прарыў у нацыянальнай музыцы, «Святло і цені» – першы балет супраць сектантаў, Канцэрціна для фартэпіяна і ансамбля рускіх народных інструментаў – унікальны вопыт сінтэзу розных выканальніцкіх традыцый.

Асаблівы гонар выклікае той факт, што менавіта музыка паэмы «Вечна жывыя» Г.М.Вагнера прагучала ў дзень адкрыцця мемарыяла «Героям Сталінградскай бітвы» ля падножжа велічнай «Радзіма-маці кліча!», вылучыўшы беларускага аўтара сярод творцаў шматнацыянальнага Савецкага Саюза.

Многія гады Генрых Матусавіч актыўна займаўся педагагічнай дзейнасцю, выхоўваючы новае пакаленне музыкантаў. Яго спадчына ўключае багаты вучэбна-педагагічны рэпертуар: зборнікі «Ступенькі», «Юны скрыпач», «У свеце казак», сюіту «Піянерскія малюнкі», «Дзіцячы альбом» і навучальны дапаможнік «Я граю на раялі». Творчая спадчына Г.М.Вагнера працягвае жыць у канцэртных залах і навучальных класах, застаючыся неад’емнай часткай беларускай музычнай культуры.

Любіце беларускае! Няхай айчынная музыка гучыць у нашых песнях і сэрцах!